Krystyna Janda w Trójce - Piosenki z teatru

Zapis koncertu, który odbył się w 1998 roku w studiu im. Agnieszki Osieckiej radiowej Trójki. Koncert prowadziła Magda Umer, a na płycie można znaleźć piosenki z trzech wyreżyserowanych przez nią spektakli, to znaczy „Białej bluzki" Agnieszki Osieckiej, „Marleny" Pam Gems oraz „Kobiety zawiedzionej" Simone de Beauvoir.

Sama chciała

Kiedyś byłam stara

Mówiłam żartem

Wariatka

Widzisz mała

Na zakręcie

Ach, blond maleństwo

Johnny

Czego mogę sobie życzyć

Jesienne liście

Szabadabada

Moje życie, twoje życie

Jak to było

To jest to

Jeśli ty nie istniałbyś- Parasolki z Cherbourga

Jak ten śnieg pada

Jest fantastycznie

Drodzy Państwo ! Piszę do Was jako wykonawca, jak to się wdzięcznie nazywa, i jako wydawca, tej płyty. Nie chciał jej wydać nikt. Naobrażano mnie przy tym, nafukano się, nawybrzydzano, nawykrzykiwano ze się nie sprzedaję i nie opłacam, itd., itd....A więc Proszę Państwa ,niespodziewanie dla samej siebie jestem producentem tego krążka. Postanowiłam po dwudziestu pięciu latach pracy, zrobić sobie ten kosztowny prezent. Dlaczego to zrobiłam ? Ponieważ są to piosenki z teatru. Piosenki z "Białej bluzki" Agnieszki Osieckiej, z "Kobiety Zawiedzionej" Simone de Beauvoir i przedstawienia pt. "Marlena" Pam Gems nad którym w tej chwili pracuję . Reżyserem tych wszystkich spektakli jest Magda Umer i ona też te płytę „ ułożyła’’. Drodzy Państwo, wieczór teatralny to zjawisko ulotne, nieuchwytne . Dlatego to zrobiłam . Żeby coś zatrzymać , pozostawić jakiś ślad. Postanowiłam wydać tę płytę, także dlatego że, żal mi całej pracy Magdy, muzyków i mojej, a może przede wszystkim dlatego, że są to po prostu piękne, mądre piosenki , że przekłady jakie napisał pan Jeremi Przybora i pan Wojciech Młynarski, uważam za dzieła sztuki i byłoby wielką stratą gdyby nie można ich było sobie przypomnieć w każdym momencie kiedy przyjdzie na to ochota . Poza tym zrobiłam to i dlatego że, żal mi tylu wzruszeń, łez i uśmiechów rozdawanych sobie nawzajem podczas wieczorów, kiedy to grałam, żal mi listów widzów które zostały bez odpowiedzi. Chciałabym choć w części ocalić to od całkowitego zapomnienia. A ponieważ podobno się nie sprzedaję i będzie Was, posiadających tę płytę niewielu, postanowiłam własnoręcznie datować, numerować i podpisywać każdy egzemplarz płyty, na ostatniej stronie tej książeczki. Płyta bez tego, bezpośredniego znaku ,ode mnie dla Was jest "NIE TA". Ciekawe ile osób w rezultacie, będzie liczył ten klub.

Pozdrawiam Was najserdeczniej a szczególnie tych ,którym kiedyś, bezpośrednio w teatrze opowiadałam historie tych kobiet i tych ,którym teraz będę opowiadała historię Marleny. Mam nadzieję że ta płyta sprawi Wam przyjemność.